Comments 19

  1. Ik loop vast wanneer ik de grens tussen betrokken en verantwoordelijk over ga, voor mensen ga lopen zorgen. Verder heb ik de neiging heb te veel deel van het team te blijven. Ik moet ook afstand nemen. In de kroeg hoor ik anders dingen als collega / vriendin die ik als manager niet wil weten. Bovendien moet je je mensen de ruimte geven om hun mening over jou, het werk en de organisatie te hebben en delen.

  2. Als ik zelf door iets geraakt word blijf ik er op terugkomen, totdat ik het gevoel heb dat ik gehoord ben. Als ik me te uitdagend gedraag of kleed, niet passend bij de situatie werkt dat averechts, word ik niet meer serieus genomen. Verder haak ik af als er echt geflirt wordt, het persoonlijk wordt.

  3. Wanneer je op basis van je intuïtie en gerichtheid op duurzaam resultaat voor het collectief keuzes maakt die afwijken van wat in de bovenstroom als normaal gezien wordt kan dat weerstand of wantrouwen oproepen. Omdat de onderstroom moeilijk te kaderen of definiëren is, niet controleerbaar is en over emoties gaat. Wantrouwen, als een keuze niet begrepen wordt en een egoïstisch perspectief verondersteld wordt.

  4. Ik vind vergaderingen vaak ineffectief, niet gericht op de inhoud en/of met de verkeerde mensen. Veel dingen kunnen bilateraal afgekaart worden, de rest zit er dan op zijn best naar te kijken of –erger – bemoeit zich ermee terwijl dat niet nodig of nuttig is. Ik kan zelf wel goed voorzitten, maar moet dan opletten niet te snel te willen en de mensen wel mee te krijgen. Vergaderen gaat me steeds slechter af, ik dwaal af of erger me.

  5. Ik was een projectenmens, geen organisatiemens. In het bureau dat ik leidde is me dat wel opgebroken, het duurde lang en kostte moeite om daar de processen goed op de rit te krijgen. Maar dat heb ik me wel aangeleerd toen ik dat eenmaal begreep. Het gekke is, dat ik heel goed was in het organiseren van projecten.
    Opdrachtgevers vonden het soms lastig wanneer ze voelen dat ik loyaler ben aan een mooi projectresultaat dan aan hen zelf.

  6. Ik kan principieel, drammerig zijn, inhoudsgedreven. Vooral met opdrachtgevers. Dingen mogen wel langzaam gaan en/of via een omweg, zolang het maar vooruit gaat. Verder vind ik het lastig om dingen echt los te laten, te laten landen. Verder moet ik er op letten dat ik voldoende aandacht voor de zorgen van de mensen heb, omdat ik anders de beren op de weg mis.

Geef een antwoord